Piyakun 的个人资料You say I live in a bubb...照片日志列表更多 ![]() | 帮助 |
|
9月9日 แขก-เขา-เรา-ไทย?กลางดึกของเสาร์ที่ผ่านมา "ศึกมวยไทยลุมพินีเกริกไกร" ไม่ได้มาพบกับมิตรรักแฟนมวยตามปกติ
คืนนั้น รายการพิเศษของกองทัพบก เพื่อรับบริจาคเงินช่วยเหลือทหารในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ต่อไปจะเรียกว่า 3จชต.) ถ่ายทอดสดจากห้องส่งช่อง5 สนามเป้า เพื่อระดมทุน และ กำลังใจจากพี่น้อง "ไทย" ทั่วประเทศ เพื่อปลอบขวัญทหารหาญชาว "ไทย" ผู้ยืนหยัดปกป้องอธิปไตยของรัฐ "ไทย" ที่กำลังถูกผู้ก่อความไม่สงบสร้างสถานการณ์เพื่อแบ่งแยกดินแดน "ปัตตานีดารุสลาม"
ช่วงที่ผมเปิดไปเจอ พิธีกรกำลังสัมภาษณ์ทหารกล้านายหนึ่ง ดำรงยศ สิบโท แห่งกองพันทหารราบ หน่วยเฉพาะกิจนราธิวาส เขาผู้นั้นรอดชีวิตมาจากการโจมตีของกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบ หน่วยของเขาที่เดินทางไปด้วยกัน 7 นาย ถูกลอบโจมตีด้วยระเบิดนพื้นถนน แรงระเบิดเหวี่ยงรถกระบะสองตอนลอยหวือไปไกลกว่า 40 เมตร จากนั้น ผู้ก่อความไม่สงบก็กรูกันเข้ามาจ่อยิงทหารที่กำลังบาดเจ็บอยู่บนพื้นถนนและในซากรถ จนเสียชีวิต 6 นาย
สิบโทท่านนั้นไม่ได้บอกว่ารอดชีวิตมาด้วยวิธีการใด แต่ภาพข่าวประกอบบทสนทนานั้นทำให้ผมต้องเปลี่ยนช่อง เพราะภาพและเสียงนั้นทำให้ลำคอตีบตัน ด้วยความสลดหดหู่จากกระบวนการ "ยิงซ้ำ" ของสื่อมวลชน
ผมเชื่อว่าถ้าจะให้สิบโทผู้นั้นเล่าเรื่องโดยละเอียด เราอาจได้รู้อะไรมากขึ้น มากกว่าที่กองทัพต้องการให้เขาบอกเราเพื่อเรียกเงินบริจาค แต่อย่าให้เขาต้องเล่าเลย...ผมเองก็คงไม่อยากเล่าให้ใครฟังนักหรอกว่า เพื่อนผมหกคนตายในลักษณะใด
กว่าสองชั่วโมงนั้น ผมไม่ทราบยอดบริจาคสุดท้าย แต่ถ้าจะเดาว่าเป็นเลขเจ็ดหลักอาจจะยังน้อยไป ------------------ หัวค่ำของวันอาทิตย์ที่ผ่านมา ในข่าวภาคค่ำทีวีไทย สกู๊ปข่าวเกี่ยวกับ3จชต. ชิ้นหนึ่งถูกนำเสนอผ่านหน้าจอโทรทัศน์ ภาพเด็กหญิงมุสลิมมะห์วัยประถมปลายในชุดฮิญาบ กำลังทำกิจกรรมทางสังคมกับพี่น้องมุสลิมที่เขตพื้นที่"สีแดง" มีมุสลิมมะห์หลายคนพูดคุยร่วมกันกับเธอ บางคนมีรอยยิ้มน้อยๆ ขณะที่บางคนยังซ่อนความเศร้าไว้ในดวงตาสีน้ำตาลโศกได้ยังไม่แนบเนียน
เสียงบรรยายบอกว่า เธอคือหนึ่งในผู้สูญเสียหลายพันรายในพื้นที่ พ่อและพี่ชายของเธอรวม 4 คน เสียชีวิตด้วยฝีมือจากการปฏิบัติการของกลุ่มผู้ก่อความไม่สงบ แต่เธอไม่ยอมแพ้ หากนี่คือประสงค์ของอัลเลาะห์ (ซุบฯ) เธอไม่อาจเปลี่ยนแปลงอะไรได้ แต่เธอต้องการปลอบประโลมความรู้สึกของผู้สูญเสียอีกมากมายในพื้นที่ อย่างน้อยเมื่อพวกเขาคลายความเศร้าโศกลง ชีวิตของพวกเขาก็อาจจะดีขึ้น...แม้จะไม่เหมือนเดิมที่เคยเป็นก็ตามที...นี่คือความเวทนาในชะตากรรมของกันและกัน
หนูน้อยไม่มีเงินแสนเงินล้านเช็ดหน้าตาผู้ร่วมชะตากรรม มีเพียงคำพูดภาษายาวีเป็นเหมือนผ้าเช็ดหน้าปาดน้ำตาเพื่อนผู้สูญเสีย ----------------- ผมกำลังเป็นห่วงว่า เรากำลังติดกับดักของวาทกรรมชื่อ "ความเป็นไทย" ที่ถูกประกอบสร้างขึ้นตั้งแต่กำเนิด "รัฐไทย" เมื่อไม่เกิน 60 ปีมานี้ และ สิ่งนี้กำลังถูกบิดเบือนให้ออกทะเลกว่าเดิมด้วยชุดความคิดที่ว่า ไทยแท้ต้องเป็นพุทธศาสนิกชน วัฒนธรรมไทยแท้ต้องเป็นของไทยภาคกลาง ซึ่งคนกลุ่มหนึ่งพยายามผลักดันให้เป็นวาระแห่งชาติ (ความพยายามแก้ไขรัฐธรรมนูญให้มีการบัญญัติว่าพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติ เป็นตัวอย่างที่ดีของแนวโน้มการออกทะเลนี้)
ชาวพุทธบางส่วนที่ไม่ได้อยู่หรือเห็นสถานการณ์จริงเริ่มมีความคิดว่า ขนาด "แขก" ยังฆ่าแขกด้วยกันเอง แล้วมันเป็นภาระอะไรของประชาชนคนเสียภาษีอย่างเราที่จะต้องไปดูแล "พวกคน" ที่กำลังจะพังและเผาห้องทางทิศใต้ของบ้านเรา ปล่อยให้เขาดูแลคนในศาสนาของเขาเอง ส่วนเราก็ดูแลคนของเรา...เป็นประชาธิปไตยที่หอมหวานสุดๆ ทั้งที่ความจริงพื้นฐานที่สุด ก็คือ คนที่กำลังหายใจเอาอากาศเฮือกสุดท้ายเข้าปอดแต่ไม่สามารถทำได้เพราะกระสุนปืนฉีกถุงลมของเขาเป็นชิ้นๆ คนที่ยืนประจันหน้าสาดกระสุนใส่กันในสวนยางรกร้าง คนที่กำลังร้องไห้เพราะคนรักถูกเผาเป็นตอตะโก และ ทุกคนที่สูญเสียแขน ขา ลูกตา สามี พี่ชาย น้องสาว ที่กำลังร้องไห้คร่ำครวญ ล้มตาย นั่นเป็น "เพื่อนมนุษย์" ด้วยกันทั้งนั้น
เราจะต้องช่วยเฉพาะ "ทหารไทย" เพื่อให้พวกเขามีแรง มีกำลังออกไปไล่ล่า "แขก" ที่ไล่ยิงทั้ง "พวกเรา" และ "พวกมันเอง" เพียงเท่านั้นหรือ?
รัฐบาลน่ะหรือ?...อย่าพูดถึงเขาเลย พวกเขาก็แค่หาเงินเตรียมเลือกตั้งไปวันๆ เท่านั้นแหละ ประชาชนอย่างเราๆ สิ ที่ต้องดูแลกันและกันเมื่อเพื่อนร่วมโลกประสบภัย
หากชุดความคิดเรื่อง "ความเป็นไทย" ยังเป็นอย่างนี้ต่อไป คนไทยเหนือก็คงไม่ช่วยคนใต้ถ้าเกิดสึนามิ คนไทยอีสานอาจสมน้ำหน้าคนกรุงเทพฯ ที่น้ำท่วม คนภาคกลางมองดูบ้านช่องทางเหนือถล่มเพราะแผ่นดินไหว ส่วนคนไทยใต้อาจแสยะยิ้มใส่คนไทยอีสานในช่วงหน้าแล้ง เช่นนั้นแล้ว มนุษย์ก็คงจะใช้ชีวิตเหมือนสัตว์ที่อยู่รวมกันเป็นฝูง หากินเป็นฝูง อิ่มเป็นฝูง ไม่จำเป็นต้องเรียนรู้ข้ามวัฒนธรรม และ ไม่จำเป็นต้องรักคนในฝูงอื่น เพราะมันไม่ได้กินเหมือนเรา ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเหมือนเรา ไม่ได้พูดภาษาเรา ก่อนจะพัฒนาการถดถอยไปสู่ความคิดว่า มันไม่ใช่ "คนเหมือนเรา"
ปาเลสไตน์ - อิสราเอล - ดาร์ฟูร์ - อิรัก - ซินเจียง อุยกูร์ - ฉาน สเตท - คาบสมุทรเกาหลี - จัมมู แคชเมียร์ - อัฟกานิสถาน - ภาคใต้ของฟิลิปปินส์ - โคลอมเบีย - ไนจีเรีย - 3จชต. และ พื้นที่ความขัดแย้งทั้งหลายบนโลกนี้
สงบลงเถิด...เราทั้งผองต่างเกิดมาแล้วเพื่อดับไปทั้งนั้น ไม่มีอะไรดำรงอยู่ถาวรแม้แต่มวลของโลกนี้เอง
ซักวันหนึ่งคำสอนของทุกศาสนาก็ต้องสลายไปพร้อมกับโลกใบนี้ อีกไม่นานนักหรอก...โลกมันร้อนเต็มทีแล้ว
รักกันนะ รักกันๆ
PS*1 - อยากไปเที่ยวจะไม่ไหวอยู่แล้วววว เบื่อนะเนี่ย นั่งหน้าคอมทั้งวันทั้งวี่จนปวดตา นั่งจนปวดตูด งานออฟฟิสมันเสียสุขภาพกว่าที่คิดเยอะเลยวู้ยยย PS*2 - หนังสือเดินทาง โดยกรมการกงศุล อยู่ในกำมือข้าพเจ้าแล้ว ฮี่ๆๆ PS*3 - อยากไปดูทอล์คโชว์ป๋าเทพ ฮาไม่ฮาไม่รู้ แต่อยากช่วยป๋า ผมชอบคนสู้ชีวิตแบบป๋าว่ะ PS*4 - เมื่อวานต้องลุยฝนกลับห้อง ให้ความรู้สึกแปลกๆ บางอย่าง PS*5 - รักคนอ่าน ช่วยกันหมุนโลกให้มันเป็นไปในทางที่ดีกันนะ ^^ 评论 (2)
引用通告此日志的引用通告 URL 是: http://pechjinda.spaces.live.com/blog/cns!CD073BD24C639B8E!1703.trak 引用此项的网络日志
|
|
|